Klip, yerdeki eski bir kitabın yanından sürüklenen kalın bir zincir kadrajıyla açılıyor. Klip boyunca zincirlerle bağlanmış karakterlerin yer aldığı bu sahneler; ilişkilerdeki bağımlılığı, kurtulamama hissini ve insani duyguların sığlığını sembolize eden çok güçlü bir metafor olarak işlenmiş. Hikaye; dökülen duvar kağıtları, eski tüplü televizyonlar ve yıpranmış vintage deri koltuğuyla zamanın dışında kalmış metruk bir evde geçiyor. Bu tekinsiz ve yeraltı (underground) atmosfer, sanatçının kapüşonlu ve gözlüklü gizemli imajıyla birleşerek klibin tekinsiz ve melankolik ruhunu kusursuz bir şekilde besliyor.

Klipte karakterlerin birbirlerine doğrudan temas etmeden, ayna yansımalarından veya kırık dökük kapı ve pencerelerin arasından birbirlerini süzmesi tercih edilmiş. Bu kurgu tekniği, şarkı sözlerindeki kopukluk, yalnızlık ve sitem duygusunu izleyiciye doğrudan geçiren sinematik bir gerilim yaratıyor.

LAVV | Sığ

Kamera | BMPCC 6K
Lens | Sigma 35-50, 50-100
Color Grading | DaVinci Resolve